24 Kasım 2009 Salı

Koku

İşte o an...

Seni tekrar yaşayabileceğim an...

Bedensel farklılığı zihnimde öldürebileceğim o kusursuz an...

Gözlerimi kapatıyor, seni düşünüyorum.

Ve başardım. Seni dusunmeye başlamam ile vücudumda dolasan el, senin elin oluyor aklimin her kosesinde.

O sıcaklık senin sıcaklığındı, başka birinin değil. Elime yapışan bedenimi terleten, omur boyu hissetmek, ısınmak istediğim, hiç unutmak istemediğim bir sıcaklık.

Nefesinde duymak istediğim o koku...

Koku…O koku degil! Ama o koku degil! Aradigim koku o degil ve bu bana herseyi unutturuyor. Tekrar tekrar açtırıyor gözlerimi bana !

Ne acı !

‘Kapat gozlerini’ diyorum. Dudaklari tenime dokunurken seninkilere benzetmek istiyor ve tum aklimi buna zorluyorum. O inançla bir kez daha sariliyorum karsimdaki bedene. Fakat elimi sürüklediğim yol ayni yol degil. Ayni kivrimlar, ayni duygular yatmiyor bu çıplak bedenin üstünde. Belki pürüssüz, belki daha hassas ama his bu, tatmin olmuyor bir turlu. Icimde biri haykiriyor:

Hissedemiyorum… Olmuyor…

Onun kokusu değil !

…

Olgunlaşamayan rüyadan tekrar uyanıyorum. Gözlerim açık izliyorum şimdi sen olmaya çalışan bedeni. Korkunç bir pişmanlık kaplıyor içimi, durduramadığım.

Tekrar kapatmak istiyorum gözlerimi, dalmak istiyorum aynı rüyaya. Olmuyor, beceremiyorum. Her şey gerisingeri yuvarlanıyor, tepe taklak oluyor. İşte o an gözlerim doluyor. Kenara çekilip bir süre kendim ile baş başa kalmak istiyorum.

Göğsüm açık, üzerinde bir beden yatıyor. İstemediğim, itmek kurtulmak istediğim taze ama garip bir sıcaklık. Bana işliyor.

Ve o an ağlıyorum.

...

- Neden ağlıyorsun?

- Hic tahmin edemezdim böyle olacağını.

- Ben de… Ne güzel değil mi?

(Sessizlik)

Aşk nedir sorusunu soruyorum kendime. Aslinda sorarken cevabı bulduğumu fark ederek. Tekrar tekrar, buyuk bir inatla soruyorum bir yandan kendime itiraf etmekten korkarak, bir yandan birseyler bulmus gibi mutlu.

İnsan ne zaman anlar aşık olduğunu? Kalbin olduğu yerde zıplaması yada görünce küt küt çarpması ile falan değil. Onlar da bir etken, ama asıl soru belki de şu diyorum:

İnsan ne zaman aşık olduğunu tekrar tekrar hatırlar?

Başka birini öpüyorsan ve bir şey hissedemiyorsan…

Ya da kalbinin kalbine değdiğini görmüyorsan, o his sana yakınlaşmıyorsa…

Öpüşmek sadece tensel bir duygu, bir içgüdü olarak gerçekleşiyorsa…

Ne zaman ki elin eline değmekten kaçıyorsa, sarılmayı bir mecburiyet, bir kibarlık olarak görüyorsan…

Ne zaman ki kokusunu almıyorsan yanına sokulan insanın

…

İşte o zaman ‘hala’ bir yerlerde aşıksındır

2 yorum:

Unknown dedi ki...

Goreceli kavramlar hakkinda kesin konusmak ne kadar dogru? Goreceliligin tanimi cok basitce 'bana gore boyle,sana gore soyle' seklinde aciklansa da,genelde 'bana gore boyle' nin de degisebilecegi unutulur.
Ask,guzellik,iyilik hatta zenginlik...Kime gore,neye gore? Hatta sen dahi bu kavramlarda ne kadar degismezsin? Guzellik tanimin hic degismedi mi mesela?Onceleri guzel buldugunu daha sonra cirkin bulmadin mi hic? Superenalotto dan 50milyon euro kazansan,zenginlik olcun degismeyecek mi? Ask hakkinda nasil bu kadar emin ve kesin konusabiliyorsun?
Binlerce sairin,yazarin,filozofun,asigin binlerce farkli tanimini yaptigi bir olgunun kendince sen de bir tanimini yapmis olabilirsin.Ama lutfen bu tanimin dogru olamayabilecegini hatta ileride degisebilecegini gor...
'koku' meselesine gelince:)Tek sorum var...O kokuyu unutmak istemedigin icin mi boyle bir tanim yapiyorsun?

Mater dedi ki...

Bunlar da basitce benim hissederek yazdiklarim.

O anlarda buna benzer hisler olmasaydi, yeryuzunde hicbir roman, siir veya duygulari tanimlamaya calisan muzikler olmazdi.

Kendi kendine konusan bir kafayi, bireysel duygulari anlatiyorum. Bilimsel gerceklerden cok uzak hisler. Tabii ki bireysel olacaklar.

Kesinlik sadece bilimde yatar. Benim yazilarimda ise duygularim, o an hissettigimi yazmak geciyor icimden.

Sorularini cevaplamistir eminim