Hayalleri olmayan yasayamaz derler
Bense hayallerimde oluyorum
Mutfak, banyo, temizlik derken
Bir bakmisim yine yalniz oturuyorum
Kimisi insanlari carcur harcarken her an, her dakika
Ben kendimi harcarken buluyorum
Gerek yok hayallere
Olmus hayalperest
30 Haziran 2012 Cumartesi
25 Haziran 2012 Pazartesi
Unutmusum Sevmesini
Cok zaman olmus birakali sevmeyi
Bir o kadar da sevilmeyeli
Unutmusum gozlerin kalbe gittigi o hizli yolu
Unutmusum bogazimdaki kurulugu
Hepsini unutmusum
Unutmayi istemisim aslinda
Sonra da korkum olmus beni susturan
Korku kapatmis butun kapilari icimde
Sonra umit etmek ustume ustume gelirken elinde sayisiz anahtar
Iyice korkmus, kapatmisim zirh gibi duvarlari teker teker
Kendimi birakip giderken akintiya
Bogulmaktan korkmusum hep
Kim bilir, belki de hala ayni korku
O kadar cok sevebilecegini bilirken
Kaybetmekten korkmusum, sanki olecekmis gibi
Unutmusum sevmesini
O kadar guzel sevebilmesini
Korkmusum umidin hep yer bulmasindan
Bilmek, inanmak istememisim
Icime aglamisim hep
Guvenimi altust ederek
Artik birakiyorum
Ne varsa aksin disari
Hazirim duymaya
Cirkini, guzeli, iyisi, kotusu
Varsin ciksin hepsi karsima
Olacaksa kaybetmek boyle olsun
Unutmaktansa sevmesini
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)