Kullanılmış hayatlar yaşıyoruz
Her bir çarkta yeni şeyler oldu inancıyla
Kısa bir süre yeni zevkler alıyormuş gibi yapıyoruz
Sonra çarkı tekar döndürmek geliyor içimizden
Yeni bir arayış içinde
Ümitleri fütursuzca bir döngüde harcarken
Kullanılmış hayatlar özümsüyoruz
Bir inşaat tuğlası gibi boşlukları doldururken
O boşluğu dolduran hayatların
Yapboz tanesi kadar tek
Yeri dolmayan özelliğini yaşayamıyoruz
Küçükken hızlıca büyümeyi hayal edip
Büyürken ise küçülebilmeyi arıyoruz
Bugün de bununla geçiyor
Başkalarının hayatlarını yaşarken
Dert adlı geçmiş ve gelecek yansımaları
Bugünü yavaş yavaş söndürüyor
Karanlığa doğru
Usulca biz fark etmeden
İkinci el yaşamlar alıyoruz
Başından sonuna
Annesinden babasına
Arkadaşından tanıdığa
Bir tek çiçek böcek bilmiyor bu hayatı
Arı çiçeğine dokunurken, çiçekse meyvesini paylaşırken
Bugün, kendine ait yaşamı kavramış
Başkasının yerini dolduramayacağını bilerek
Kullanılmış hayatlar satıyoruz başkalarına
Bu hayatları paylaşıp, şiddetle aktarıyoruz nesillere
Bile bile, tembih ederek ve uyarmak ile birlikte
Bak! Doğru hayat bu, hayatı bu yolda yaşa, derken
Aslında koca bir çarkın ufak zincirleri olmaya zorluyoruz başkalarını
Kendimize yaptığımız yetmezmiş gibi
Kullanılmış hayatlar yaşıyoruz
Bedava, bazen kelepir fiyata
Fark etmeden, birkaç cümleye sığdırarak koca yılları
Devrediyoruz aynı hayatları
Kendi özümüzü hiç bilemeden